Un lûc nassût par dâ acet ae vite di ogni dì tai timps passâts al torne a jessi un spazi di comunitât, mudant memorie e tradizion intune esperience di vivi ducj adun. Sabide ai 12 di Setembar, tal lavadôr di Pesariis si scree l’ultin progjet de artiste e dissegnadore sociâl Anna Martinatti, promovût de associazion Menti Libare te suaze dal progjet “Migrart: la art tant che un incuintri”. “Lavadôr” – il titul nol podeve propit jessi un altri! – al sarà viert a ducj e al invidarà abitants e visitadôrs a tornâ a scuvierzi chest ben coletîf, il lavadôr public dal paîs, te sô gnove funzion di lûc di incuintri e di imagjinazion, inviade za l’Istât passât. L’an passât, i abitants dal paîs a jerin stâts clamâts propit a imagjinâsi e un tic a fantasiâ cemût che il lavadôr al podarès jessi doprât al dì di vuê. Cheste volte, al centri di une esperience che e cjale al passât, ma cui pîts dal presint e tal cuotidian, a saran i mots plui ordenaris e familiârs: preparâ la taule, mangjâ, spartî cui altris, lavâ… Il protagonist al sarà si che duncje un furniment pe taule, cu la tavaie e i tavaiuçs ricamâts. Lis letaris dopradis a deventaran un caratar tipografic digjitâl che al podarà jessi doprât in rêt: il “font” dal lavadôr di Pesariis. (A.I.) – 11.09.2026
Il lavadôr di Pesariis al devente un lûc di art
126